Το αγαπημένο μας θέμα...
Πέρυσι, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός στηρίχθηκαν σε δύο νέα άτομα στον χώρο για τις μεταγραφικές τους κινήσεις. Γιάννης Χρυσικόπουλος και Κώστας Αντωνίου αντίστοιχα, ήταν υπεύθυνοι για τα αποκτήματα των ομάδων τους, με την απειρία τους ωστόσο να κάνει μπαμ από μακριά –ειδικά σε υποθέσεις που οι “αιώνιοι” βγήκαν χαμένοι. Εν πάση περιπτώσει, οι διοικήσεις των δύο ομάδων έδειξαν και φέτος εμπιστοσύνη στους προαναφερθέντες κυρίους ελπίζοντας πως τα παθήματα θα έχουν γίνει και μαθήματα. Ο μεν Χρυσικόπουλος τα πάει μια χαρά, αφού μεθοδικά και ήσυχα έχει φέρει εις πέρας τις υποθέσεις τόσο του Mellberg όσο και του Derbyshire και μάλιστα εκεί που κανείς δεν το περίμενε. Ο Αντωνίου πάλι…
Στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι ξεκίνησε πριν την ώρα του με τη διοίκηση να ανακοινώνει ένα budget της τάξης των €20-25 εκατομμυρίων το οποίο και βρισκόταν στη διάθεση του προπονητή. Σύμφωνα με τους πολυμετόχους του Πολυμετοχικού, θα αποκτούνταν λίγοι και κορυφαίοι παίκτες ενώ το ρόστερ θα μειωνόταν σημαντικά ενώ μάλιστα μέχρι τον Μάιο θα είχαμε και την ανακοίνωση της πρώτης μεταγραφής. Ο Ιούνιος είναι σχεδόν παρελθόν, ωστόσο οι φίλοι της ομάδας θα πρέπει να βολευτούν με τον Kanté ο οποίος μάλιστα αποκτήθηκε πριν λίγες ημέρες. Κατά τα άλλα, το ένα χαστούκι διαδέχεται το άλλο…
Ο Παναθηναϊκός για έναν ανεξήγητο λόγο φέτος δείχνει μια προτιμήση προς τα αμυντικά χαφ. Τι κι αν έχει τους Gilberto Silva, Mattos και Simao; Ο Henk Ten Kate αισθάνεται ανασφάλεια και θέλει και ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά για τη θέση αυτή, οπότε ο football manager (2010) Κώστας Αντωνίου πολύ φυσικά βγήκε παγανιά ψάχνοντας για αμυντικό χαφ. Τα βήματά του τον έφεραν κατά Πορτογαλία μεριά όπου βρήκε τον εκλεκτό στο πρόσωπο του Κώστα Κατσουράνη. Η Μεσόγειος ταρακουνήθηκε όταν ακούστηκε ότι ο Πολυμετοχικός θα αποκτήσει τον “Κατσούρ” ως ελεύθερο παίκτη από τη Βenfica χωρίς να χρειάζεται έτσι να καταβάλει τη ρήτρα των €5 εκατομμυρίων στην ΑΕΚ. Οι “κιτρινόμαυροι” απειλούσαν με προσφυγές σε CAS, FIFA, FIBA, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Παρατράγουδα, ωστόσο στην “Παιανία” λίγο ενδιαφέρθηκαν. Ο Κατσουράνης μπήκε στο αεροπλάνο και εδώ και τρεις περίπου βδομάδες έρχεται. Οι πληροφορίες μου λένε ότι το ‘χει κόψει με τα πόδια, οπότε σε καμιά δεκαριά μέρες θα πρέπει να ‘χει φτάσει…
Στον Πολυμετοχικό όμως δεν έκατσαν να πεθάνουν αφού βρήκαν τον ιδανικό… διάδοχο του Κατουράνη στο πρόσωπο του Engelaar. Ο Ολλανδός παρουσιάστηκε ξετρελαμένος από την προοπτική συνεργασίας με τον συμπατριώτη του προπονητή του Παναθηναϊκού, μετέφερε σε Πατέρα & Σία ότι έρχεται κι από τότε… αγνοείται! Τελικά όπως μαθεύτηκε, έκλεισε (ή κλείνει τελοσπάντωνε) στην PSV Eindhoven.
Stay calm όμως, κι αν δεν πήραμε τον Engelaar, έχουμε τον Mellberg, σωστά; Λάθος! Ο Σουηδός δεν γοητεύτηκε από την πρόταση των “πρασίνων” η οποία μάλιστα δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του αφού το ποσό που προσέφεραν στη Juventus αυτοί ήταν μικρότερο από αυτό που της έδινε ο Σωκράτης -που τον έχουν πιάσει και οι αφραγκίες του φέτος! Ο βράχος της Σκανδιναβίας κατέβηκε προς Πειραιά μεριά κι αν στον Παναθηναϊκό ονειρεύονται ρελάνς με τον Bobô τότε μάλλον θα πρέπει κάποιος να τους ξυπνήσει αφού σύμφωνα με τα όσα ακούγονται ο Ολυμπιακός είναι αυτός που έχει κάνει την καλύτερη προσφορά για άλλη μια φορά!
Ναυαρχίδα των μεταγραφικών υποθέσεων του Παναθηναϊκού δεν είναι άλλος από τον Julio Ricarco Cruz, τον 34χρονο (ή 35χρονο, δε θα τα χαλάσουμε στους μήνες) επιθετικό της Inter o οποίος ζήτησε μέσω των ατζέντηδών του ένα τριάρι τον χρόνο με διετές συμβόλαιο και προμήθεια 2 εκατομμυριάκια για τους μεσάζοντες. Μυρίστηκαν λεφτά τα όρνια και πέσαν με τα μούτρα σαν την εικοσάχρονη που ορμάει σε ογδοντάχρονο enterpreneur.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και τον Puygrenier αλλά ο Γάλλος δεν έχει κλείσει κάπου για την ώρα, οπότε θεωρητικά το δίδυμο Αντωνίου-Ten Kate έχει ελπίδες ακόμα. Για τους υπόλοιπους που κατά καιρούς ακούγονται (Cissé, Heinze, Aduriz, Owen, Saviola κλπ) δε θα σχολιάσω γιατί θεωρώ ότι για καμία από αυτές τις περιπτώσεις το φημολογούμενο ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού δεν ήταν αρκετά έντονο. Με τον Leto κάτι πάει να γίνει, ο ίδιος λέει ότι Liverpool και Παναθηναϊκός είναι κοντά αλλά να θυμήσουμε ότι ο Παναθηναϊκός ήταν επίσης κοντά με τη Besiktas, την Inter, τη Benfica, τη Werder, τη Standard και τόσες ακόμα…
Το καλοκαίρι έχει πολύ ακόμα και αν κρίνουμε από τις ως τώρα επιδόσεις του Κώστα Αντωνίου, αν δε σημειωθεί κάποια κοσμοϊστορική αλλαγή, οι συγκινήσεις που θα μας προσφέρει ο Πολυμετοχικός θα είναι πάμπολλες.
Πέρα απ’ την πλάκα, αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί σώνει και καλά πρέπει στους συλλόγους να εμπιστεύονται καίριες θέσεις σε παλιές “δόξες” ή σφουγγοκωλάριούς τους τη στιγμή που αυτές δεν ξέρουν Χριστούγεννο πάνω στο θέμα; Δεν καταλαβαίνουν ότι κάνουν κακό στις επενδύσεις και την εικόνα τους; Για όνομα του Σωκράτη δηλαδή…
